Φωτογραφίες από το DJ set στο γηπεδάκι μπάσκετ στις Συκιές

Φωτογραφίες από το antifa dj set που έγινε στο γηπεδάκι μπάσκετ δίπλα από το πολιτιστικό κέντρο Συκεών στη 1 Ιούνη του 19.

Ευχαριστούμε θερμά όσες και όσους βάψανε, κουβάλησαν, περιφρούρησαν, καθάρισαν και βοήθησαν, για να πραγματοποιηθεί αυτή η δράση.

-Ραντεβού ξανα δρόμους και τις πλατείες, σύντομα-

Advertisements

προβολή / PARIS IS BURNING [12.06.2019]

afisa provoli 12-6-19web

προβολή του ντοκιμαντέρ / Paris is burning

Δεκαετία 1980 στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης κοινότητες Αφροαμερικανών και Λατίνων γκέι, τρανς και λεσβιών -το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης-  δημιουργούν μια δική τους κουλτούρα παίζοντας με τις κυρίαρχες αφηγήσεις για το φύλο και τη σεξουαλικότητα.

Τετάρτη 12.6.2019 στις 20:00 / + coctail bar μετά την προβολή / στο στέκι Μόδη 1

ANTIFA dj set [01.06.2019]

afisaantifadjset-03

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

απογευματινό Antifa dj set Σαββατο 01/06/2019 στις 6μ.μ.

Στο γηπεδάκι μπάσκετ δίπλα από το πολιτιστικό κέντρο Συκεών (Κομνηνών 38, Συκιές) Λεωφορείο 28Β στάση Δεδέογλου

Εδώ και λίγο καιρό φασίστες βγαίνουν δειλά – δειλά από τις τρύπες τους και προσπαθούν να αποκτήσουν πάτημα στις Συκιές. Μόνο οι τοίχοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν τους μεταμεσονύχτιους εκδικητές των σπρέϋ. Όσο θλιβεροί και αν φαίνονται δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να παραδώσουμε ούτε ελάχιστο χώρο ώστε να τριγυρνάνε στις πολυεθνικές γειτονιές μας και να ξερνάνε το ρατσιστικό οχετό τους. Καλά θα κάνουν να καταλάβουν ότι κάνουμε συναυλίες, αφισοκολλήσεις, graffiti και διαδηλώσεις γιατί αυτοί οι δρόμοι μας ανήκουν. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς.

 

ΟΠΟΙΟ ΧΕΡΙ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΒΕΤΑΙ [05.2019]

afisaopoioxerisikwnetai-03

Είναι κομπλέ που οι μπάτσοι ξυλοφορτώνουν και δένουν τους μετανάστες για ψύλλου πήδημα; Είναι κομπλέ που όταν δεν τους πνίγουν οι λιμενικοί του αιγαίου, τους πνίγουν οι καμουφλαρισμένοι συνοριοφύλακες του έβρου; Είναι ανεκτό που οι φασίστες (πάντα με κρατικές πλάτες) την πέφτουν σε σπίτια και σε παιδικές χαρές; Είναι εντάξει που οι μικροαστοί-που-δεν-είναι-ρατσιστές ψάχνουν κάθε ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν για το «πρόβλημα της μετανάστευσης»;

Είναι, για τις «παραγωγικές δυνάμεις» αυτού του τόπου που κοιτάνε να «βγάλουν το ψωμί» τους εκμεταλλευόμενες μετανάστες/τριες εργάτες/τριες, όπως έκαναν εξάλλου εδώ και δεκαετίες. Είναι, για το ελληνικό κράτος, που όσο και αν δεν θέλει να το λέει, πρέπει να σκαρφίζεται κάθε νόμιμο ή μη τρόπο για να κρατά τους/τις μετανάστες/ριες σε καθεστώς τυπικής ή άτυπης απαγόρευσης. Είναι κομπλέ για τον ελληνικό φασισμό που οργανώνει μεθοδικά την επιτήρηση της πολυεθνικής εργατικής τάξης. Και δεν είναι παρά τα χαμηλά κλιμάκια του που κάνουν την βρώμικη δουλειά, όταν οι κρατικοί σχεδιασμοί ξεπερνούν τα όρια του «δημοκρατικά» αποδεκτού.

Για εμάς, όμως, δεν είναι κομπλέ! Γιατί εμείς, όπως και οι μετανάστριες/ες, δεν έχουμε άλλο τρόπο να τη βγάζουμε από το να δουλεύουμε. Γιατί εμείς επιλέξαμε να μη γίνουμε ρουφιάνοι και τσιράκια των αφεντικών. Γιατί ανήκουμε στην πολυεθνική εργατική τάξη και ξέρουμε καλά πως τα αφεντικά και τα κράτη τους έχουν στρατηγικό συμφέρον να μας κάνουν φθηνότερες/ους. Επειδή ξέρουμε τα δικά μας συμφέροντα και δεν τρώμε τις ρατσιστικές μαλακίες με το κουτάλι, το πράγμα είναι απλό: ή θα αφήσουμε τους δρόμους στους φασίστες, μέχρι να μας πάρει όλους ο διάολος, ή θα τους κόψουμε τον αέρα μια και καλή.
Τι λιγότερο επομένως από αυτό:

ΟΠΟΙΟ ΧΕΡΙ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΒΕΤΑΙ

Εκδήλωση – Παρουσίαση: Μαύρη Εργασία [11.05.2019]

afisa ekdilwsi mauri ergasiaweb

Εκδήλωση – Παρουσίαση: Μαύρη Εργασία

Από την Εργατική Αντιφασιστική Δράση https://erad.gr/

Σάββατο 11 Μαΐου 2019 // 19.30

στο Στέκι Μόδη 1

Η μαύρη εργασία είναι μια από τις σύγχρονες πληγές της πολυεθνικής εργατικής τάξης. Μια πληγή που έχει ανοίξει πολύ περισσότερο μέσα στα χρόνια της κρίσης. Και μας αφορά όλους και όλες: τους ντελιβεράδες και τις γκαρσόνες, τις μετανάστριες και τους μπλοκάκηδες, τις κάτω-των-25 και τους συνταξιούχους, τους part-time κι εκείνες που κάνουν δύο και τρεις δουλειές.
Η μαύρη εργασία είναι ένας εκβιασμός, ένας ιδιαίτερα βολικός εκβιασμός για τ’ αφεντικά: προκειμένου να βάλουμε στην τσέπη ένα ελάχιστο ποσό χρημάτων παραπάνω σήμερα –από τους ελάχιστους μισθούς που έτσι κι αλλιώς παίρνουμε- αποδεχόμαστε πως θα είμαστε το ίδιο (ή/και λιγότερο) φτηνοί/ες και αύριο. Κι όμως: οι βασικές ανάγκες μας δεν είναι ούτε «μαύρες» ούτε αδήλωτες. Ο χρόνος μας, χρόνος που είμαστε στις δουλειές, δεν είναι ούτε κρυμμένος ούτε «λαθραίος». Αξίζουμε πολλά περισσότερα: σήμερα, αύριο, πάντα και παντού.  Αρκεί να το καταλάβουμε μια για πάντα: η ζωή μας δεν είναι ούτε μαύρη ούτε φτηνή!

antifa REPORT#17 [02.2019]

Το antifa report #17 τυπώθηκε τον Φεβρουάριο του 2019, σε 3000 αντίτυπα. Μοιράζεται σε σχολεία της θεσσαλονίκης και χέρι με χέρι από τη συνέλευση antifa selanik. Κυκλοφορεί σε στέκια, καταλήψεις και antifa συναυλίες. Αν δεν το πετύχεις σε κάποιο από τα παραπάνω μέρη στείλε μας ένα mail στο antifasln@yahoo.gr 

προβολή / WAYS OF SEEING #2 #4 [31.01.2019]

ways of seeing31-1-19web

προβολή του ντοκυμαντερ / WAYS OF SEEING #2 #4

Σε μια σειρά τεσσάρων επεισοδίων, ο βρετανός συγγραφέας John Berger μιλάει για την ιστορία της ευρωπαϊκής ζωγραφικής και πώς επηρέασε τον τρόπο που βλέπουμε. Που εμείς βλέπουμε, αλλά και που οι άλλοι μας βλέπουν. Μας καλεί να ξανασκεφτούμε τα έργα τέχνης έξω από τις κλασικές συμβάσεις του ωραίου, του αληθινού, του πολιτισμικά-αισθητικά ανώτερου και να δούμε πίσω από τις κρυφές πολιτικές παραδοχές των εικόνων.

#2 Στο δεύτερο επεισόδιο αναλύεται πώς παρουσιάζεται στην ευρωπαϊκή ζωγραφική το γυμνό γυναικείο σώμα αντικειμενοποιημένο, άβουλο, νωθρό και αιώνια διαθέσιμο να ικανοποιήσει τη σεξουαλική επιθυμία του άντρα ιδιοκτήτη ή του θεατή. Οι άνισες σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών που αποτυπώνονται σε αυτές τις αναπαραστάσεις είναι, κατά την άποψή του Berger, βαθιά αφομοιωμένες στον πολιτισμό μας.

#4 Στο τελευταίο επεισόδιο συσχετίζεται η σύγχρονη παραγωγή εικόνων με τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς πίνακες και αναλύονται οι ιδέες του γκλάμουρ της δημοσιότητας και της διαφήμισης.

Πέμπτη 31.01.2019 στις 20:00 / + bar / στο στέκι Μόδη 1